عشق شیشه ای
تو اولین ترانه پرواز بودی!چه با شکوه بود آمدنت چه بی دوام بود ماندگاریت وچه بیاد ماندنی بود رفتنت
الف.میم.یاء.دال. چهار حرفی که می توانند آغازی دوباره باشند.سرنوشتی را از نو رقم بزنند یا حتی نجات بخش یک زندگی از دست رفته شوند.و چه زیبا واژه ای می سازند این حروف به ظاهر پوچ. واژه ای که می تواند پرونده ی یک گل نو شکفته باشد.گل امید.گلی که در باغ هر دلی نمی روید. بارانی می خواهد از عشق و وفا و نورانیتی از مهر.اگر باغبان توانایی هستی باغی پر از غنچه های نوشکفته ی امید .هزار بار تقدیم تو باد.
نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1387ساعت
توسط نیلوفر| |
ای کاش سکان زندگی را کمی به سمت صداقت بر گردانیم و جاده خیس عشق را سبز در پیش
بگیریم.در امواج سبز لنگر بیندازیم و رقص بی ر یای ماهی ها را به تماشا بنشینیم. کاش آنقدر محکم باشیم که توفان از ما هزار فرسنگ بگریزد.
بگیریم.در امواج سبز لنگر بیندازیم و رقص بی ر یای ماهی ها را به تماشا بنشینیم. کاش آنقدر محکم باشیم که توفان از ما هزار فرسنگ بگریزد.
