روزی که آخرین نگاهت را به من هدیه دادی از یاد نمی برم . چشمانم بارانی بود و دلم آشوب .

روزی که تو رفتی در سراب کویر دلم گم شدم .شاید نمی دانستی پرنده ی زخمی روحم پشت میله

های قفس عاشقت بوده وراهی برای یافتنت نداشته است . و هنوز هم گلوی پر از بغض من بعد از پر کشیدن تو صدایت می زند که شاید باد صدایم را به گوشت برساند و تو بشنوی که هنوز دوستت دارم

                                                                            یا حق ...