بر می خیزم بر روی پاهایی که دیگر تاب ایستادن ندارند و می نویسم با دستان سردم

تمام صفحه صفحه زندگی ام را . لازم نیست چیزی بگویی . می دانم اکنون که

نیستی فرجام زندگی ام نافر جامی است . پس می نویسم تا تو هستی هستم

                                          و دیگر هیچ

                                       دوستت دارم  

اشک ریختن واسه سبز چشات یه عادته.....دوری و ندیدنت برای من مثال یک حکایته

فکر نکنی حرف دلم برای تو شکایته.....کی گفته زندگی برای من بدون تو خیلی راحته

نکنه اون دل تو از دست دل من ناراحته.....می دونی بدجوری این دل من عاشقته؟

آرزوی من تو این شبها وصال روی ماهته.....تنها مرهمم تواین روزها عکسهای یادگاریته

گفته بودن یه روز دل شکستن و رفتن کارته.....رفتن تو ای عشق من نگفتی آخر قرارته

یکی به من بگه کجای این عدالته؟.....به من بگو امروز چرا دشمن من کنارته؟

یادت میاد گفتیم به هم قرارمون فقط صداقته.....کاش می دونستم که دروغ بخشی از مرامته

نکنه یه وقت نگاه من مایه همه آزارته؟.....موندنمون کنار هم یه جورایی حماقته

شاید یکی دیگه امروز برای تو پناهته.....بی معرفتیت برای من تنها ترین گناهته

نمی گی این دل من یه عمر به انتظارته؟.....نکنه آزار من برای تو یه جور فراغته؟

می دونی مشکل این دل من فقط اسارته.....می دونم مشکل تو فقط یه کم حسادته

نمی گم خوبی اما آرزوم واست سعادته.....رفتی ز من اما دل من بدجوری هنوز خیالته

 و مرگ چیزی از جنس فراموشی است ...

   و آدمی چیزی از گونه‌ی فراموشکاران  ...

ديروز روز عجيبی بود .بيشتر از هميشه دلتنگ تو بودم.می خواستم باهات تماس بگيرم بدجوری نگرانت بودم.ولی خوب ميدونستم که احتياجی نداری به تماس من .يه جوريم غرورم نمی ذاشت.خوب منم به يه هم صحبت نياز دارم ولی می دونم تو برام وقتی نداری.

دلم به طرز عجيبی گرفته بود.فکر اينکه نکنه ناراحت باشی داشت ديوونم می کرد.هيچ راهی نداشتم  .ديروقت بود .نمی تونستم تو رختخواب باشم.پاشدم تاقدم بزنم.اما اين افکار رهام نمی کرد.

وای اگه کسی دست تو رو بگيره من پيش کی فرياد بزنم که زندگيمو ازم گرفتن.