عشق شیشه ای
تو اولین ترانه پرواز بودی!چه با شکوه بود آمدنت چه بی دوام بود ماندگاریت وچه بیاد ماندنی بود رفتنت
کاش می شد تنها نبود کاش می شد حرارت مهربانی را همواره احساس کرد. کاش می شد لحظه های غم را به شادی تبدیل کرد.کاش می شد بی کسی هارا غرق کرد و با امید به زندگی ادامه داد. کاش می شد کینه را به دیوار ها کوبید . کاش می شد تنها نبود... بدرود... در غبار های به جا مانده از سکوت در خلوت یاسهای پر احساس کنار آینه هایی از جنس باران هر کجا که تنهایی می شکند هر کجا که اولین فرشته خدا را صدا می زند روی زمزمه های گل سرخ مثل همیشه به دنبال تو می گردم. برای همیشه دوستت دارم تا بعد...
بگیریم.در امواج سبز لنگر بیندازیم و رقص بی ر یای ماهی ها را به تماشا بنشینیم. کاش آنقدر محکم باشیم که توفان از ما هزار فرسنگ بگریزد.
